Od prezentów i kopert na komunię możesz zapłacić podatek. Sprawdź zasady
Dary przyjęte w dniu pierwszej komunii świętej podlegają opodatkowaniu. Choć w tym uroczystym czasie otrzymanie prezentów od najbliższych jest dla wielu czymś naturalnym, to zwolnienia z formalności nie ma. Dlatego warto pamiętać o zasadach dotyczących darowizn, zwłaszcza że kryją w sobie pewną pułapkę.
Pierwsza komunia to przeżycie duchowe, ale trudno zapomnieć o jej materialnym aspekcie. Dzieci otrzymują wówczas nieraz drogie prezenty albo koperty z pieniędzmi. Znajdują się w nich nawet tysiące złotych. W niektórych sytuacjach może to zainteresować fiskusa.
Prawo mówi jasno: Prezent na komunię to darowizna
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie robi wyjątku dla komunijnych upominków. Każdy prezent np. gotówka, biżuteria, sprzęt elektroniczny, jest traktowany jak darowizna i podlega tym samym przepisom. Znaczenie ma tu stopień pokrewieństwa między darczyńcą a obdarowanym dzieckiem.
Polskie prawo dzieli obdarowanych na trzy grupy podatkowe z różnymi limitami zwolnienia:
- Grupa I (m.in. dziadkowie, teściowie, zięć, synowa, rodzeństwo, macocha, ojczym) - kwota wolna: 36 120 zł
- Grupa II (m.in. wujkowie, ciotki, kuzyni, zstępni rodzeństwa) - 27 090 zł
- Grupa III (pozostałe osoby: przyjaciele, sąsiedzi, partnerzy nieformalni) - 5 733 zł
ZOBACZ: "Gdzie są moje pieniądze z komunii?" Prawo daje dzieciom konkretne uprawnienia
Limity dotyczą łącznej sumy darowizn otrzymanych od tej samej osoby w ciągu ostatnich 5 lat, nie tylko jednorazowej wpłaty.
Rodzice, dziadkowie i rodzeństwo bez podatku, ale z formalnością
Osoby z tzw. grupy zerowej (m.in. małżonek, dzieci, rodzice, dziadkowie, rodzeństwo) mogą przekazać darowiznę dowolnej wysokości bez podatku.
Jest jeden warunek: jeśli darowizna przekracza 36 120 zł, obdarowany musi zgłosić ją do urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2 w ciągu 6 miesięcy od jej otrzymania. W przypadku darowizny pieniężnej konieczne jest dodatkowo udokumentowanie jej przekazania, najlepiej przelewem bankowym lub przekazem pocztowym. Gotówka wręczona "do ręki" może nie uprawniać do zwolnienia.
Jeśli obdarowany nie zgłosi darowizny w terminie, traci prawo do zwolnienia i darowizna zostaje opodatkowana na zasadach grupy I.
Rodzice chrzestni w pułapce podatkowej
Największe ryzyko podatkowe dotyczy rodziców chrzestnych, którzy nie są krewnymi dziecka. Emocjonalna bliskość nie ma tu znaczenia. Prawo podatkowe patrzy wyłącznie na więzy krwi lub formalne pokrewieństwo.
Jeśli ojciec chrzestny jest tylko przyjacielem rodziny (bez pokrewieństwa), trafia do grupy III z kwotą wolną zaledwie 5 733 zł łącznie przez 5 lat. To może być pułapka, szczególnie gdy przez lata hojnie obdarowywał chrześniaka.
ZOBACZ: Fala donosów do skarbówki. 70 proc. zgłoszeń ma jeden powód
Obrazuje to następujący przykład. Ojciec chrzestny, który 5 lat z rzędu łącznie przekazywał ulubieńcowi 1000 zł rocznie z różnych okazji, a na komunię sprezentował mu jeszcze 1500 zł, łącznie wsparł go sumą 6500 zł. Nadwyżka ponad limit (5 733 zł) to 767 zł. Podatek od tej kwoty wynosi 12 proc., czyli ok. 92 zł. Kwota symboliczna, ale formalności są obowiązkowe.
Jeśli ojciec chrzestny jest jednocześnie wujkiem dziecka, trafia do grupy II z limitem 27 090 zł. Warto to sprawdzić przed wypełnianiem jakichkolwiek druków.
Co zrobić, gdy limit zostanie przekroczony?
Obowiązek złożenia dokumentów spoczywa na obdarowanym. W przypadku małoletniego dziecka to rodzice jako opiekunowie prawni składają stosowne formularze. Tak więc, w zależności od grupy podatkowej:
- Grupa zerowa (najbliższa rodzina): formularz SD-Z2, 6 miesięcy od otrzymania darowizny. Przy spełnieniu warunków podatek wynosi 0 zł. Jeśli obdarowany nie złoży SD-Z2 w terminie, traci prawo do zwolnienia i darowizna zostaje rozliczona na zasadach grupy I, z obowiązkiem złożenia SD-3 i zapłatą podatku
- Grupy I, II i III: formularz SD-3, miesiąc od dnia powstania obowiązku podatkowego.
ZOBACZ: Najbardziej "zapieczętowana" tajemnica Kościoła. Ujawnienie skutkuje ekskomuniką
Po złożeniu formularza urząd skarbowy oblicza należny podatek i wydaje decyzję, podatnik ma wówczas 14 dni na jego zapłatę. Podatek dotyczy wyłącznie nadwyżki ponad kwotę wolną. Lepiej nie odkładać formalności na później.
Jeśli dopiero w trakcie kontroli urzędu skarbowego albo urzędu celno-skarbowego przyznasz się do majątku, który masz z darowizny lub polecenia darczyńcy – zapłacisz podatek w wysokości 20 proc. wartości tego majątku.
Widziałeś coś ważnego? Przyślij zdjęcie, film lub napisz, co się stało. Skorzystaj z naszej Wrzutni
Czytaj więcej