Szakal złocisty jest kolejnym drapieżnikiem żyjącym na terenie Nadleśnictwa Kwidzyn, oprócz lisów, jenotów czy wilków.


Szakal złocisty (Canis aureus) zamieszkuje głównie południową część Europy. Jego aktualny zasięg obejmuje całe Bałkany, Węgry, Austrię, Mołdawię, Rumunię, Grecję i sięga po czarnomorskie wybrzeże Ukrainy i Rosji aż do Morza Kaspijskiego i Kaukazu, gdzie łączy się z populacją azjatycką.


Poza stałym zasięgiem pojedyncze osobniki zaobserwowano także w Szwajcarii, Niemczech, Czechach, Słowacji i Białorusi. Pierwsze sygnały o zaobserwowaniu szakala złocistego w Polsce pojawiły się w ubiegłym roku.

 

Kolor zależny od pory roku i miejsca zamieszkania


Szakal ma złote, krótkie, szorstkie futro, którego zakres barwy jest pomiędzy złotym a jasnożółtym kolorem, przechodzącym w kolor brązowy na końcach kończyn. Kolor zmienia się w zależności od pory roku i regionu zamieszkania.


Szakal złocisty osiąga przeciętnie 70–105 cm długości z kolei długość ogona 25 cm. Wysokość mieści się w granicach 38-50 cm w kłębie. Samce ważą 7-15 kg - przeciętnie o ok. 15 proc. więcej od samic.

 

lasy.gov.pl, polsatnews.pl