Ile może żyć człowiek? Naukowcy oszacowali tę granicę
Naukowcy oszacowali, jak długo maksymalnie mógłby żyć człowiek. Jest jednak haczyk: nawet gdyby medycyna pokonała wszystkie choroby i odwracalne mechanizmy starzenia, nieśmiertelność i tak pozostałaby poza zasięgiem.
- Naukowcy oszacowali, że maksymalna długość życia człowieka biologicznie może wynosić od 146 do 194 lat
- Nawet eliminacja odwracalnych mechanizmów starzenia nie da nieśmiertelności z powodu kumulacji mutacji DNA
- Ograniczenia w regeneracji neuronów i kardiomiocytów są kluczowym czynnikiem limitującym ludzką długowieczność
- Celem badań jest identyfikacja procesów ograniczających życie, a nie sugerowanie osiągnięcia ekstremalnej długowieczności
Najstarszą obecnie żyjącą osobą na świecie jest Brytyjka Ethel Caterham, która ma 116 lat. To już blisko rekordu długowieczności, jakim pozostają 122 lata Francuzki Jeanne Calment. Do tego pułapu jednak, jak przekonują naukowcy, biologicznie wciąż daleko. Według ich szacunków człowiek mógłby żyć nawet kilka dekad dłużej.
Badanie, które określa maksymalną możliwość życia
Wyliczenia opublikował zespół z Instytutu Nauki i Technologii Skolkovo (Skoltech) w Rosji - 25 czerwca 2026 roku, w czasopiśmie naukowym npj Aging.
Naukowcy zbudowali wieloetapowy model matematyczny obejmujący cztery najważniejsze narządy: mózg, serce, wątrobę i płuca. Najpierw stworzyli hipotetyczny model człowieka, który biologicznie się nie starzeje, a ryzyko śmierci jest u niego stałe.
W takich warunkach mediana długości życia wyniosła aż 1759 lat. Następnie do modelu stopniowo wprowadzano wpływ mutacji somatycznych. Zredukowały one medianę długości życia do 156 lat. Wynika to z ograniczonej zdolności neuronów i kardiomiocytów do dzielenia się.
ZOBACZ: Emerytura bez domu i rachunków. 78-latka wybrała życie na statku
Ostatecznie uwzględniając wszystkie narządy łącznie, naukowcy oszacowali medianę maksymalnej długości życia na 146-194 lata.
- Celem tego badania nie jest sugerowanie, że ludzie będą faktycznie żyć 156 czy 190 lat. Chodzi raczej o zidentyfikowanie procesów biologicznych, które najsilniej ograniczają długość życia, i pomoc w ukierunkowaniu przyszłych terapii przeciwstarzeniowych na obszary, które mają największe znaczenie - zaznacza Jewgienij Jefimow, współautor badania w oświadczeniu wydanym wraz z wynikami.
Nawet idealny lek nie da nieśmiertelności
Zespół z rosyjskiego Instytutu Nauki i Technologii Skolkovo zadał sobie pytanie: co by się stało, gdyby wyeliminować wszystkie odwracalne mechanizmy starzenia (np. zaburzenia homeostazy białek)?
Jak się okazuje, nawet jeśli naukowcy pokonaliby każdy z tych aspektów starzenia, ludzie i tak nie mogliby żyć wiecznie. Wszystko przez losowe mutacje DNA, które nadal kumulowałyby się w komórkach, aż organizm przestałby funkcjonować.
- Mutacje somatyczne kumulują się wraz z wiekiem i mogą powodować śmierć komórek, ale ich ilościowy wpływ na ograniczenie długości życia człowieka pozostaje niejasny - wyjaśniają naukowcy w artykule na łamach npj Aging.
ZOBACZ: Nieustanne zmęczenie i pogorszenie pamięci? To może oznaczać brak konkretnej witaminy
Mutacje somatyczne, w przeciwieństwie do germinalnych, nie są dziedziczone. Powstają w komórkach ciała w ciągu życia i stopniowo je uszkadzają, upośledzając ich funkcje. Medycyna nie dysponuje obecnie metodą, która pozwalałaby je naprawiać czy cofać.
Nie wszystkie tkanki cierpią jednak tak samo. Wątroba i inne narządy zdolne do regeneracji mogą wymieniać uszkodzone komórki na nowe niemal w nieskończoność. Dzięki temu tkanki o wysokiej zdolności regeneracyjnej są w stanie utrzymać swoją funkcję przez długi czas. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja neuronów i komórek mięśnia sercowego, które po osiągnięciu dojrzałości niemal się nie dzielą (w dużym stopniu są niezastępowalne).
Dopóki naukowcy nie opracują metody naprawy mutacji somatycznych w mózgu i sercu lub zapobiegania im, nawet najbardziej zaawansowana terapia przeciwstarzeniowa raczej nie pozwoli człowiekowi żyć wiecznie.
Bibliografia:
- Efimov, E., Fedotov, V., Malaev, L. et al. Somatic mutations impose an entropic upper bound on human lifespan. npj Aging (2026). DOI: 10.1038/s41514-026-00421-6
Polsat News