- Szukaliśmy osobowości, która w nadchodzącym olimpijskim sezonie mogłaby zainspirować zarówno wyczynowych sportowców, jak i amatorów i byłaby w stanie wzbudzić silne pozytywne emocje - wyjaśnił szef COV Jiri Kejval.

Zatopek na igrzyskach w Londynie w 1948 roku wygrał bieg na 10 000 m i był drugi na 5000 m. Cztery lata później triumfował na obu tych dystansach oraz w maratonie.

 

Najszybszy, nabrzydszy i odważny

 
- Bieganie to nie łyżwiarstwo figurowe. Nie muszę się uśmiechać, podobać sędziom - kwitował prasowe zarzuty, że biega brzydko, bez uśmiechu, z męczeńskim grymasem na twarzy.

 
Uśmiechał się za to poza bieżnią i często w towarzystwie komunistycznych dygniatrzy. Był członkiem Komunistycznej Partii Czechosłowacji i zawodnikiem wojskowego klubu. Często startował w zawodach z "zaprzyjaźnionymi krajami" przy różnych okazjach: 1 Maja, Rocznica Rewolucji Październikowej itp., co później niejednokrotnie mu wypominano.

 

Jednak w 1968 roku Emil Zatopek poparł Praską Wiosnę. Po wejściu wojsk Układu Warszawskiego do Czechosłowacji został zdegradowany, wyrzucono go z partii. Pozbawiono go nawet tytułu "Zasłużony Mistrz Sportu". Pracował z dala od Pragi w kopalni uranu, a potem, aż do do emerytury w 1976 roku, jako jako śmieciarz. Rok wcześniej MKOL nagrodził go nagrodą im. Pierre'a de Coubertine'a. W 1997 roku został ogłoszony najlepszym czeskim lekkoatletą XX wieku, a w 1999 roku najlepszym czeskim olimpijczykiem (zmarł 22 listopada 2000 roku).